Portal - Kamieniec Ząbkowicki
 
Strona główna / Publikacje Niedziela - 25 lutego 2018 Almy, Cezarego, Jarosława     
polski
Wyszukiwarka
Syndrom wypalenia zawodowego Zapewnienie uczniom bezpieczeństwa w czasie pobytu w szkole i w trakcie zajęć organizowanych przez szkołę poza terenem szkolnym
DIAGNOSTYKA EDUKACYJNA- Nauczyciel XXI wieku
Pomiar dydaktyczny i działania naprawcze dla prawidłowej realizacji obowiązujących w poszczególnych klasach podstaw programowych.
Metody poznawania uczniów i zespołów klasowych
Konspekt zajęć koła matematyczno - przyrodniczego
Zmartwychwstanie-przejście do innego życia
Rada Szkoleniowa
Zasady bezpiecznego korzystania z Internetu
Scenariusz Obchodów 31. Rocznicy Wyboru Karola Wojtyły na Papieża
Scenariusz Uroczystości Obchodów Rocznicy Pontyfikatu Papieża Jana Pawła II
Sprawdzian z zakresu sakramentu pokuty
Praca z uczniem słabym i zdolnym
Ocenianie - podstawy prawne, funkcja oceny, sposoby oceniania uczniów
Wychowawcza Rola Rodziny
 
 Syndrom wypalenia zawodowego
 
 Wypalenie zawodowe to utrata zapału do wykonywanej pracy, poczucie braku pozytywnych efektów i sensu tego, co się robi.
 Człowiek wypalony zawodowo czuje się źle, jest zmęczony emocjonalnie, psychicznie i fizycznie, ma poczucie beznadziejności, jest pełen niechęci do pracy, brakuje mu radości życia.
 Wypalenie jest stanem wyczerpania psychicznego, które jest następstwem tego, że człowiek nie radzi sobie z sytuacjami stresowymi.
 Jest skutkiem ciągłej albo przynajmniej częstej frustracji, spowodowanej brakiem sukcesów i satysfakcji w swojej pracy.
Definicja
 Według licznych autorów wypalenie zawodowe to stan fizycznego, emocjonalnego i umysłowego wyczerpania przejawiającego się poprzez chroniczne zmęczenie.
 Towarzyszy mu negatywna postawa wobec pracy, ludzi i życia, poczucie bezradności oraz beznadziejności położenia.
 Obniżona samoocena manifestuje się poczuciem własnej nieadekwatności, niekompetencji i zniechęceniem.
 
Trójwymiarowa teoria wypalenia Christiny Maslach
Emocjonalne wyczerpanie - uczucie pustki i odpływu sił wywołane nadmiernymi wymaganiami psychologicznymi i emocjonalnymi jakie stawiała przez pracownikiem praca bądź sam stawiał sobie takie nierealistyczne wymagania wobec własnych możliwości.
Depersonalizacja - poczucie bezduszności, bezosobowości, cyniczne patrzenie na innych ludzi, obniżenie wrażliwości wobec innych.
Obniżenie oceny własnych dokonań - poczucie marnowania czasu i wysiłku na swoim stanowisku pracy.
 
CZYNNIKI WYSTĘPOWANIA WYPALENIA ZAWODOWEGO
 Stawianie sobie wysokich wymagań przy niewielkich możliwościach wpływu na sytuację,
 Działania niezgodne ze swoimi wartościami,
 Perfekcjonizm i nadodpowiedzialność,
 Defensywna postawa wobec trudności, wyolbrzymianie porażek,
 Brak partnerskich relacji i systemu wsparcia,
 Brak lub słaba organizacja czasu prywatnego i czasu pracy.
 
DO OBSZARÓW NAJBARDZIEJ STRESOGENNYCH NALEŻĄ:
 niskie zarobki, niewspółmierne do wysiłku i wkładu pracy,
 niski prestiż społeczny zawodu nauczyciela,
 zachowania i cechy uczniów,
 programy nauczania i ciągła ich zmiana,
 stałe zagrożenie oceną ze strony kontrolujących pracę,
 niekorzystne warunki pracy,
 braki wyposażenia,
 nastawienia rodziców.
 
PIĘĆ ETAPÓW WYPALENIA ZAWODOWEGO:

I. Miesiąc miodowy
Zauroczenie pracą, satysfakcja z osiągnięć zawodowych. Jednostka jest pełna energii, optymizmu, entuzjazmu.

II. Przebudzenie
Na tym etapie człowiek usilnie stara się, by jego idealistyczny obraz, jaki sobie wytworzył, nie uległ zmianie. Pracuje dużo, coraz więcej, zauważa jednak, że jego idealistyczna ocena pracy jest nierealistyczna.
III. Okres szorstkości
Charakteryzuje się tym, iż w realizację zadań zawodowych trzeba wkładać coraz więcej wysiłku. W kontaktach społecznych, z kolegami w pracy, z klientami pojawiają się kłopoty.
IV. Wypalenie pełnoobjawowe
Towarzyszy mu poczucie pustki, samotności, chęci wyzwolenia się. Pojawiają się myśli ucieczkowe, stany depresyjne. Można tu już mówić o pełnym wyczerpaniu fizycznym i psychicznym.
V. Odradzenie się
Rekonwalescencja, leczenie ran powstałych w wyniku całego procesu wypalania się.
 
SYMPTOMY WYPALENIA
 W sferze funkcjonowania fizycznego człowieka - bóle głowy, żołądka, zaburzenia snu, podwyższone ciśnienie, poczucie osłabienia, zmniejszenie się odporności organizmu.
 W sferze funkcjonowania emocjonalnego - zmienność nastrojów, ogólne przygnębienie, poczucie bezradności, obniżenie samooceny, brak wiary w możliwość zmiany trudnej sytuacji.
 W sferze zachowań - absencja w pracy, częste konflikty, obojętność wobec innych, zmniejszenie się wydajności pracy, złe zarządzanie czasem.
 
ŹRÓDŁA WYPALENIA ZAWODOWEGO
Czynniki indywidualne
 niska samoocena
 niepewność
 defensywność
 zależność, bierność
 poczucie kontroli zewnętrznej
 nieracjonalne przekonania o roli zawodowej
 niskie poczucie skuteczności zaradczej
 wysoka reaktywność
 silna motywacja do pracy
 perfekcjonizm
 
Wypalenie wynika z niewłaściwych reakcji na stres w pracy i braku odpowiedniego podejścia do wewnętrznych i zewnętrznych napięć z nią związanych.
Inklinacje do wypalenia tkwią w negatywnych wyobrażeniach o sobie i autodestrukcyjnych postawach. Oto kilka z nich:
Zamartwianie się
Osoba, która wiecznie się martwi, może być zbyt przestraszona, by dobrze funkcjonować w pracy, ale mimo iż niewiele zrobiła, może czuć się całkowicie wyczerpana pod koniec dnia. Inna z kolei wykonuje wszystko bardzo sprawnie, lecz martwi się, że zrobiła za mało i jest ciągle niezadowolona z siebie. Każdy człowiek martwi się czasem. Ale jeśli ta postawa dominuje, ciągły lęk i brak poczucia bezpieczeństwa „wypompowuje z nas” wszelką energię.
Kompulsywne dążenie do osiągnięć
Są ludzie, których poczucie własnej wartości zależy tylko i wyłącznie od tego, co osiągną. Inaczej czują się nic nie warci. Wypoczynek jest dla nich marnotrawieniem czasu. Wiele od siebie oczekują i jakby ciągle nie mogą siebie dogonić.
Nadmierny samokrytycyzm
Osoby z nadmiernym samokrytycyzmem nie mają żadnego poczucia rytmu – pracują do całkowitego wyczerpania, by udowodnić wszystkim, że są dobrzy. Są dla siebie bezlitośni, nie potrafią się zatrzymać, by cieszyć się owocami swojej pracy, ponieważ te nie są nigdy wystarczająco dobre.
Postawa „Zosi- Samosi”
Charakterystyczne jest dla niej przekonanie, że tylko ona może zrobić to dobrze. Nie może na nikogo liczyć ani na nikim polegać.
Naprawiacz Świata
Jest to postawa dość powszechna w profesjach związanych z pomaganiem, w których służba i poświęcenie są wbudowane w pracę. Prawdziwy altruizm i troska o ludzi są wspaniałą rzeczą. Trzeba jednak pamiętać o swoich ludzkich ograniczeniach. Nie można pomóc wszystkim i uratować każdego. Zatracanie się w pracy prowadzi tylko do wyczerpania.
 
PRAKTYCZNE PORADY CHRONIĄCE PRZED WYPALENIEM:
 zapisz na kartce czynniki powodujące stres
 wyobraź sobie zagrożenie, którego się obawiasz i przećwicz na „sucho” różne strategie postępowania
 zacznij działać asertywnie- skutecznie, bez lęku i agresji
 zadbaj o taki styl życia, który zagwarantuje ci zdrowie i dobre samopoczucie
 staraj się robić to, co najbardziej lubisz i najlepiej umiesz
 przebywaj częściej z ludźmi bardziej pogodnymi i przyjaciółmi
 zacznij uważnie słuchać innych
 spróbuj ich zrozumieć
 zorganizuj lepiej własny czas- zrób listę celów ważniejszych i mniej ważnych, nie przeładowuj programu dnia, przeznacz minimum godzinę dziennie na odpoczynek
 myśl pozytywnie
 zacznij być sobą, przestań udawać kogoś kim nie jesteś
 traktuj ludzi tak, jak sam chciałbyś być traktowany
 weź udział w treningu interpersonalnym
 zacznij częściej się śmiać
 uzewnętrzniaj wszystkie uczucia
 bierz kąpiele orzeźwiające i uspakajające
 zmęcz się pracą fizyczną lub sportem
 poczytaj- to co lubisz
 stosuj wizualizację
 

„Wczoraj do Ciebie nie należy.
Jutro niepewne... Tylko dziś jest Twoje”.
Jan Paweł II

 
 Dziękujemy i powodzenia w dalszej pracy!

 Opracowanie: siostra mgr K. Fabicka

 
 
 
© Wszelkie prawa zastrzezone     INTERAKTYWNA POLSKA
Webmaster: IAP